| Inés 的个人资料Princesa Consuela Banana...照片日志列表 | 帮助 |
|
9月24日 No debería doler tantoCuando no lo sentimos se nos olvida la forma que tiene el dolor, sólo lo recordamos vagamente. Sabes que lo has sentido, pero aunque eres capaz de recordar que te hacía sentir mal, no recuerdas cómo te sentías exactamente. Tratas de recordarlo y de que no se te olvide, para que no te vuelva a pillar desprevenida, pero la necesidad de salir adelante te obliga a olvidar, porque no se puede vivir perpetuamente con esa sensación. Así que un día, cuando ya lo tienes totalmente sepultado bajo buenos recuerdos y sentimientos, aparece otra vez, golpeándote de nuevo y haciéndote sentir como hacía tiempo que no te sentías. Sabemos lo que va a pasar, estamos seguros de que es inevitable que eso ocurra y entonces, creemos que aunque no nos guste, cuando ocurra seremos capaces de encajarlo sin problemas. Pero nos equivocamos, no es tan sencillo, sigue doliendo por mucho que lo supiéramos con antelación. Intentamos evitar que duela poniendo barreras de antemano, pero al final, con el paso del tiempo nos vamos olvidando de frenarlo y los acontecimientos se precipitan uno detrás de otro. Y cuando queremos darnos cuenta estamos exactamente en el punto en el que no queremos estar, oyendo lo que no queremos oír, viendo lo que no queremos ver, sintiendo lo que no queremos sentir y haciendo lo que no queremos hacer. Paradójicamente, eso para lo que tanto nos hemos preparado al final nos pilla desprevenidos, nos da un golpe seco que nos deja sin respiración y pretende que sigamos adelante. Pero eso que no debería doler tanto, eso que habíamos intentado bloquear, nos deja dolor de estómago, nos impide levantar la vista y nos desarma completamente. Nos quedamos sin fuerzas y sin ganas de nada. Y no nos queda nada más por hacer, simplemente esperar, porque sabemos que ese dolor, por muy intenso que sea, se irá mitigando con el tiempo hasta que prácticamente acabe por desaparecer. Y entonces, de golpe, recuerdas que no es la primera vez que lo sientes, que ya te había ocurrido antes y que juraste no volver a dejar que pasara, pero lo has hecho, y volverás a hacerlo, en cuanto lo olvides del todo, aparecerá otra vez. 9月17日 Menos lo entiendo - Dale que te pegoCómo me gustaría retroceder el tiempo para poder pensar en todo aquello que ocurrió cómo me gustaría adelantar el tiempo para poder ver lo que viene luego y sentir que si que si puedo expresar mis sentimientos sacar de dentro todo lo que tengo y pensar en tantas cosas a la vez. Porque se ha hecho un agujero en mi interior que no se puede llenar sin ti. Se que algo me quema por dentro y no lo puedo sacar a relucir. Se que siento un amargo y dulce sentimiento sin complejos a decir que no. Que no puedo estar mucho tiempo en esta situación que miro el suelo y veo el cielo, la luna burla al sol. Solo intento buscar el sentido a todo este cuento pero cuanto más lo intento menos lo entiendo. 9月15日 Te empeñaste...Creia que no ocurriria, que después de todo lo que me había pasado podría evitarlo. De hecho ni siquiera quería que pasara y lo intenté evitar tanto como pude. Quise ser totalmente racional, analizarlo todo, vivirlo de manera fría para no dejar nada a los sentimientos. Pero tú te empeñaste en quererme y en hacer que yo te quisiera. 9月12日 Lo séSabes por qué lo sé?
Porque el estómago se me da la vuelta cuando simplemente me apartas el pelo de la cara, porque muchas mañanas cuando me despierto creo que estoy a tu lado, porque me siento mejor cuando me pongo tu camiseta para dormir, porque si huelo tu colonia por la calle sonrío, porque haces que quiera que ‘para siempre’ sea algo real, porque me ves guapa y me haces sentir guapa, porque cuando me abrazas me siento segura, porque sentir tu respiración en mi nuca me relaja, porque después en lo único en lo que puedo pensar es en que te quiero, porque tus besos me hacen sonreír, porque en todos los sitios y a todas las horas encuentro algo que me hace pensar en ti, porque estar contigo es mucho mejor que estar sin ti.
9月11日 Necesidad irreal¿Para qué sirve tener pareja? No lo entiendo, es una especie de necesidad irreal que nos hemos creado nosotros solos. Desde un tiempo a esta parte no veo mas que parejas que se rompen. Cinco años juntos, diez años, siete… Da igual cuánto tiempo llevaran compartiendo su vida, de repente, plaf. Se acabó. ‘Ya no te quiero’, ‘No soy feliz’, ‘He conocido a alguien’, ‘ Nuestra relación no avanza…’. Mil explicaciones diferentes. Y yo me pregunto, el ‘amor de tu vida’ existe? Yo creía que el ‘amor de mi vida’ quiere decir que él me va a querer a mí y yo le voy a querer a él más que a nadie y para toda la vida. Pero resulta que creo que ese concepto no se ajusta a la realidad. ¿Creo en el amor? Mientras dura sí, pero sé que tiene fecha de caducidad, sé que tarde o temprano el amor desaparece, que nadie me va a querer toda la vida, que lo eterno es mentira. Que no existe nada en todo el universo que encaje con la definición de eterno y por lo tanto, es imposible que el amor lo sea. Pueden ser seis meses, tres años, quince o veintiséis, pero al final uno de los dos (o tal vez los dos) van a darlo por terminado. Así pues, el hombre se ha inventado una vez más un imposible, un ‘para toda la vida’ que no se puede cumplir y que lo único que va a hacer es provocar más dolor cuando acabe la relación. Cada uno tiene pareja con un fin diferente, mi fin es compartir mi vida con esa persona. Compartir un hogar y una familia. Pero si eso tiene un 99% de posibilidad de acabar roto y pisoteado, no lo quiero. Qué te ofrece una pareja? Amistad, comprensión, apoyo, sexo, compañía, buenos momentos… Todo eso lo podemos obtener de personas diferentes, pero nos empeñamos en intentar obtenerlo todo de la misma persona y entonces, cuando esa persona desaparece, el mundo se te cae encima y se queda vacío, mientras que si lo hubieramos obtenido de personas diferentes, cuando una de esas personas desaparece sólo desaparece una de las cosas que recibías, por lo que no es tan doloroso y no se siente tanto vacío. Lo dicho, no tiene sentido tener pareja y aún así la tenemos. Antes las parejas sí duraban toda la vida. Pero duraban poque la gente hacía que funcionaran o porque la presión social no dejaba huir cuando las cosas se ponían feas? Vete tú a saber. Ahora tenemos lo que llaman ‘monogamia sucesiva’ que quiere decir ‘cuando me aburra de ti me buscaré a otro’. Para alguna gente eso estará muy bien, porque el hecho de despertarte cada día al lado de la misma persona les agobia y les parece aburrido. Tal vez el problema lo tenga yo por querer un ‘para toda la vida’, por pensar que dormir cada noche mientras me abraza la misma persona es la base de mi felicidad. 9月3日 Va por díasAunque hoy sea exáctamente igual que ayer: mismos hábitos, mismos pensamientos, misma situación, mismos sentimientos... unos días se lleva mejor y otros peor. Hoy ha tocado día de llevarlo mal y es en estos días en los que lo ves negro, cuando te das cuenta de que pese a todas las dificultades y pese a todo lo malo que pueda acarrear, 'eso' es lo que quieres. Cuando lo ves fácil no hay ningún mérito, el mérito está en desearlo por encima de todas las cosas y sobreponerte a todo con tal de conseguirlo. 9月2日 zu ta nibidaiak itxaropena segapotoa deiak orduak autobusak trena metroa geltokia garagardoak egunak gabak urruntasuna hurbiltasuna maitea nahia desioa gosea beharra barreak oihuak sentitu esnatu ohea logura ezinegona motorra sexua garrantzia kotxeak txangoak begiradak isiltasuna hizketak zutaz nitaz gutaz kilometroak ezinegona xarmatu begiradak zurekin zu gabe beti inoiz orain gero berandu laster |
|
|